Hoe EMDR je in 3 stappen helpt van traumaklachten af te komen, zonder dat je alles hoeft te vertellen
Misschien herken je het wel. Je fietst door de stad, je bent op weg naar je werk of naar een afspraak. En dan kom je langs die plek. Die ene plek waar iets gebeurde. Jaren geleden, toen je nog klein was. Je voelt het direct in je lijf. Je hartslag gaat omhoog, je adem wordt onrustig, je maag trekt samen. De herinnering zelf is vaag, maar je lichaam weet het nog precies.
Zo ging het bij mij jarenlang. Elke keer als ik langs die specifieke plek fietste, voelde ik het. Die beklemming, die spanning. Ik wilde er niet aan denken, maar mijn lichaam deed het voor mij. Tot ik kennismaakte met EMDR traumatherapie. In dit artikel neem ik je mee in mijn eigen ervaring en laat ik je zien hoe deze therapie werkt. Geen ingewikkelde verhalen, gewoon zoals ik het zelf heb meegemaakt.
Waarom blijven trauma's zo hardnekkig hangen
Dat is wat trauma doet. Het zet zich vast in je lijf, in je zenuwstelsel. Je kunt er rationeel over nadenken, je kunt tegen jezelf zeggen dat het verleden is, dat je veilig bent. Maar je lichaam luistert niet. Je lichaam blijft reageren alsof het gevaar nog steeds bestaat.
Voor mij betekende dat jarenlang omfietsen. Andere routes nemen. Moeite doen om niet langs die plek te hoeven. En als het niet anders kon, mezelf mentaal voorbereiden. Diep ademhalen, mij schrap zetten. Het kostte energie, elke keer weer.
Dat is wat trauma met je doet. Het beperkt je bewegingsruimte, letterlijk en figuurlijk. Je gaat bepaalde plekken mijden, bepaalde situaties uit de weg. En ondertussen vraag je je af: moet dit altijd zo blijven? Blijf ik hier altijd last van houden?
Het antwoord is nee. Dat hoeft niet. Maar dat wist ik toen nog niet.
Hoe EMDR werkt: mijn eigen ervaring in 3 stappen
Stap 1: Erkennen wat er is
De eerste stap was het moeilijkst. Toegeven dat die plek, die herinnering, nog steeds impact had. Dat ik er nog steeds last van had, al die jaren later.
Ik schaamde mij er eigenlijk voor. Ik dacht: het is al zo lang geleden, waarom heeft het nog steeds zo'n effect op mij? Waarom kan ik er niet gewoon overheen stappen?
Maar tijdens mijn eerste EMDR sessie begreep ik iets belangrijks. Het ging niet om willen of kunnen. Het ging om hoe mijn brein die gebeurtenis had opgeslagen. Als een onverwerkte herinnering, compleet met alle emoties en lichamelijke sensaties van toen.
De therapeut legde uit: "Je brein heeft die herinnering vastgezet op een manier die niet helpt. Elke keer als je langs die plek komt, activeert het alarm systeem in je lijf. Alsof het gevaar er nog steeds is."
Dat klonk logisch. Eindelijk begreep ik waarom praten alleen niet hielp. Het ging niet om inzicht krijgen. Het ging om die herinnering anders opslaan in mijn brein.
Stap 2: Verwerken met oogbewegingen en tikgeluiden
Toen de uitvoering van de EMDR. Ik wist niet goed wat ik kon verwachten. Oogbewegingen? Tikgeluiden? Hoe moest dat helpen?
Maar het werkte. De therapeut vroeg me om aan die plek te denken, aan wat er gebeurd was. Niet tot in detail, niet alles vertellen. Gewoon eraan denken. Ondertussen volgde ik haar hand met mijn ogen, heen en weer, tikjes in mijn oor via de koptelefoon, links en rechts.
Het voelde eerst vreemd. Maar al snel merkte ik iets veranderen. De spanning in mijn lijf nam af. De beelden werden minder helder, minder bedreigend. Het was alsof mijn brein bezig was met opruimen, met de herinnering een andere plek geven.
We deden dit een aantal sessies. Steeds weer die oogbewegingen en tikjes, steeds weer naar die herinnering. En elke keer voelde ik de lading ervan afnemen. De emotionele impact werd minder. Mijn lijf reageerde minder heftig.
Ik hoefde niet alles te vertellen. Niet alle details te delen. Dat was zo'n opluchting. Het ging niet om het verhaal, het ging om het verwerken.
Stap 3: Testen in het echte leven
Na een aantal sessies besloot ik het uit te testen. Ik ging bewust naar die plek terug. Fietste erheen, stopte er zelfs.
En toen gebeurde het. Of eigenlijk, toen gebeurde het niet. Geen hartkloppingen, geen beklemming, geen paniek. Ik stond daar, op die plek, en voelde... niets bijzonders.
De herinnering was er nog wel. Ik wist wat er gebeurd was, ik kon het mij nog herinneren. Maar het raakte mij niet meer. Het was alsof ik naar een oude foto keek. Ja, dat ben ik, ja, dat is gebeurd. Maar zonder die nare lichamelijke en emotionele reactie.
Dat moment was zo belangrijk. Ik besefte: dit werkt echt. Dit heeft mijn leven veranderd.
Veelgemaakte fouten bij het overwegen van EMDR
Veel mensen laten zich tegenhouden. Door zichzelf, door anderen, door twijfels. Ik zie het regelmatig in mijn praktijk.
Fout 1: Denken dat je alles moet vertellen
Dat hoeft niet. EMDR werkt juist zonder dat je tot in detail alles moet delen. Je brein weet wat er gebeurd is. De oogbewegingen en de tikjes helpen je brein om het anders op te slaan. Meer is het niet.
Fout 2: Wachten tot het vanzelf overgaat
Trauma gaat niet vanzelf over. Het blijft hangen, soms jarenlang. Ik weet het, want ik heb het zelf jarenlang uitgesteld. Al die tijd dat ik omfietste, dat ik die plek meed, had ik het al kunnen oplossen.
Tip voor gevorderden: combineer EMDR met ontspanningsoefeningen
Wat ik zelf doe, en wat ik ook aan cliënten meegeef: combineer EMDR met ontspanningstechnieken. Ademhalingsoefeningen, visualisaties, kleine momenten van rust in je dag.
Dat versterkt het effect. Je brein en je lichaam leren dat ontspanning mogelijk is, dat je veilig bent. En dat maakt het verwerken van trauma makkelijker.
Waarom ik doe wat ik doe
Na mijn eigen ervaring met EMDR nam ik mij iets voor. Dit wil ik ook kunnen. Ik wil anderen helpen om van hun trauma's af te komen, om die vrijheid te ervaren die ik nu voel.
Ik vind het jammer dat mensen zich laten tegenhouden. Door schaamte, door twijfel, door wat anderen zeggen. "Moet je niet gewoon doorzetten?" "Het is al zo lang geleden, waarom heb je er nog last van?"
Die opmerkingen helpen niet. Ze maken het alleen maar moeilijker om hulp te zoeken.
Maar als je die stap zet, als je jezelf die kans geeft, kan het zoveel veranderen. Voor mij heeft het uiteindelijk geleid tot mijn werk nu. Ik help anderen met EMDR, met traumaverwerking. En elke keer als ik zie dat iemand die vrijheid ervaart, die opluchting voelt, denk ik terug aan die plek waar ik nu gewoon langs kan fietsen.
Geef jezelf die kans
Misschien herken je iets in dit verhaal. Misschien heb jij ook zo'n plek, zo'n herinnering, zo'n situatie die je blijft vermijden.
Denk er eens over na. Moet dat altijd zo blijven? Of wil je die vrijheid ook ervaren, die ruimte in je hoofd en in je lijf?
Het inschakelen van een therapeut die gespecialiseerd is in EMDR kan echt het verschil maken. Het heeft mijn leven veranderd. En het heeft mij gebracht naar wat ik nu doe, waar ik het meest gelukkig van word.
Je hoeft niet alles te vertellen. Je hoeft niet jaren in therapie. EMDR werkt vaak al in een aantal sessies. Het is gericht, effectief en het geeft resultaat.
Geef jezelf die kans. Want die vrijheid, die rust, die verdien je.
Reageer